گور پدرشان

گور پدر امانوئل کانت و ابوزید و سهروردی و جواد طباطبایی و هگل و هایدگر و کافکا و فروید و لکان و ژیژک و خلجی و مارکِز و یوسا و جلال آل احمد و... وقتی نمی‌توانی در زندگی‌ات یک دوست خوب داشته باشی، یا از آن مهم‌تر نمی‌توانی عاشق یک نفر باشی، این اباطیل به چه دردت می‌خورند؟

حالا صبح تا شب بنشینم ببینم که فلان بن فلانی، فلان جا چه گفته یا «عمق ناخودآگاه» جهان اسلام را با اسطرلاب حساب بکنم، که چه بشود، زمانی که نمی‌توانم با یک نفر دوست باشم یا لبان معشوقی را ببوسم؟

این گندکاری‌ها و رجاله‌بازی‌ها را چه کسی به من آموخت؟ خدا نیامرزدش.

arrow_upward