سه ترجمه‌ی متفاوت از قرآن

آیه‌ی ۱۲۰ سوره‌ی بقره: «وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ»

ترجمه‌ی اوّل از مکارم شیرازی: هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد، (تا به طور کامل، تسلیم خواسته‌های آنها شوی، و) از آیین (تحریف یافته) آنان، پیروی کنی. بگو: «هدایت، تنها هدایت الهی است!» و اگر از هوی و هوسهای آنان پیروی کنی، بعد از آنکه آگاه شده‌ای، هیچ سرپرست و یاوری از سوی خدا برای تو نخواهد بود.

ترجمه‌ی دوّم از مهدی الٰهی قمشه‌ای: هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد مگر آنکه پیروی از آیین آنها کنی. بگو: راهی که خدا بنماید به یقین راه حق تنها همان است؛ و البته اگر از میل و خواهش آنها پیروی کنی بعد از آنکه طریق حق را دریافتی، دیگر از سوی خدا یار و یاوری نخواهی داشت.

ترجمه‌ی سوّم از ترجمه‌ی تفسیر محمّد طبری: و نه خشنود شوند از تو جهودان و نه ترسا آن تا پس روى دين ايشان را. بگو: كه راه خداى آنست راه راست، و گر پس روى كنى آرزوهايشان پس از آنكه آمد بتو از دانش، نيست تُرا از خداى هيچ دوستى و نه يارى دهى.

آن کلمه‌ی «تحریف یافته» که آقای مکارم شیرازی در پرانتز گذاشته‌اند، چرا باید باشد؟ یعنی در کجای آیه به چنین چیزی اشاره شده است؟ چه معنایی را کامل می‌کند؟

arrow_upward