لباس تمدن
«لبسنا قشرهًْ الحضارهًْ والروح جاهلية.»
— نزار قبانی
(ترجمه: ما پوست تمدن را پوشیدیم و روح، جاهلی است)
خبرنگار
[پوزش بابت فحشهای احتمالی در متن]
آخر شما هم شدهاید خبرنگار؟ نمیدانم این ملّت چه خبطی در محضر حضرت حق کردهاند که شما شدهاید خبرنگارشان. آقایی مدیر مسئول «کیهان» بود، الان مصاحبهشوندهی اصلی «منوتو»ست! هیچ -- بلانسبت شما -- خری هم پیدا نمیشود بپرسد که آخر چگونه ممکن است، چراکه اکثر اهالی رسانه میدانند برای رفتن از «کیهان» به «منوتو» تنها چیزی که لازم است، کنار گذاشتن «چفیه» و بستن «کراوات» است.
تنها مشکلم با «منوتو» یا «کیهان» -- لعنتالله علیهما -- نیست، بلکه مشکل اصلیام با بلاهت خودمان است. خبری که مانند فیلم اسلشر (فیلمهای شلخته با صحنههای خشونت افراطی) ساخته شده را مثل فیلم اکشن میبینیم و با نتیجهگیریای دراماتیک، گریهکنان و هیجانزده از پای اخبار بلند میشویم. عقلمان را نه تنها دادهایم اجاره بلکه اجارهبها را گرفتهایم و نزول دادهایم دست ظلالله که با آن کاسبی کند و آخر چیزی به ما پس ندهد!
تنها راه برون رفتن از این وضعیت -- از منظر من -- کنار نهادن گوشی و تلویزیون برای ساعاتی و پرداختن به اخبار در رسانههای نوشتاریست. تا زمانی که به چیزی گوش میدهید، توانایی کنترل احساسات از شما گرفته میشود. کارگردانان «اخبار» دقیقاً قصدشان این است که ما نتوانیم با عقلمان تصمیم بگیریم -- که نمیگیریم!
پینوشت: این را هم بگویم که دلیل استفادهام از اسم این دو رسانه (کیهان و منوتو) این بود که -- بهاحتمال زیاد -- اکثر مخاطبین این دو نمیدانند که دیگری وجود دارد یا توطئهی دشمن -- یا اصطلاحاً کار خودشان -- است.
گذشتهای که نگذشته
بهیاد آرید آخرین سخنان راسکولنیکف قبل از تحویل دادن خود به قانون را.
و فراموش کنید داستان انسان را و هر کس که در این وادی انسان بوده. فراموش کنید و به خاک سردی بسپرید تمام تصویری که انسان از خود نمایان میکند را. بشنوید از طبیعت، از این ملال ذوقآور که اینگونه شق و رق بادش را بر صورت ددان متمدن میکشد! کدام مدینه؟ همان مدینه که قرار است روزی فاضله شود؟ «برای برخی گذشته تمام گشته است. کسانی هم هستند که گذشته برایشان در راه است و خواهد آمد.»۱
اینجا جاییست که قرار است بسیار درونش پرحرفی کنم، اگر دوست داشتید حرفهایم را بشنوید، نیاز به هیچ صدای درونی و قلبیای ندارید، فقط به چشمهایتان اعتماد کنید.