چه‌کسی هرگز نمی‌فهمد؟

چند وقت پیش می‌خواستم در یک سرور دیسکورد که درباره‌ی مسائل فلسفی بود عضو شوم، یکی از شرایط و قوانین عضویت این بود که شما موقع گفت‌وگو و بحث باید طرف مقابل را با خود برابر می‌دانستید! به این‌که فکر کردم به یاد جملاتی افتادم که برخی عزیزان به‌کار می‌برند: «فلان جناح هرگز نفهمید»، «فلانی عجب آدم کم‌عقل و کم‌هوشی‌‌ست». جای دیگری دیدم که آقای مجری‌ای گفته بود: «کسی که هوشش زیر صد است، برنامه‌ی من را نبیند، زیرا اذیت می‌شود!» تمام این کسانی که نام بردم، یا علناً یا در خفا مخالفین خود را کم‌هوش، کم‌عقل، فریب‌خورده، نفهم و... پنداشتند.

این‌که یک نفر را به صرف جناح، مذهب یا هر چیز دیگرش نفهم یا بی‌سواد بخوانیم، ابداً درست و منطقی نیست. نفهم یعنی کسی که موضوعی را نمی‌فهمد. ما ابتدا باید توضیح دهیم که چرا یک موضوع وجود دارد و چرا عده‌ای آن را نمی‌فهمند، شاید خودمان کسی هستیم که چیزی متوهمانه را اختراع کرده‌ایم و فکر می‌کنیم که در فهم واقعیت از همه جلوتریم!

باید بگویم که من هم از زدن «اتهام نفهمی» و نفهمیدن مبرا نیستم و اگر می‌بینید جایی این‌گونه رفتار می‌کنم می‌توانید به من تذکر دهید تا خود را اصلاح کنم و بهتر جهان اطرافم را بفهمم و درک کنم.

فقط یکی

اگر فقط یکی از نقل‌قول‌هایی که داخل این مقاله‌ی دیجیاتو منتشر شده درست باشد، وای بر شما بی‌خردان! که با بی‌خردی خود در حال نابودی خویشتن‌اید. ای کاش کسی بیاید و شما را از چنگ نجات‌بخش‌تان، نجات ببخشد. امّا امیدی به عقل‌های شما و منطق زهوار در رفته‌ی دستوری‌تان نیست. شما با سفلگی خود خرد را به اضمحلال برده و خود را به فساد و تباهی کشیده‌اید. امّا ما هم مقصریم. مگر می‌شود که انسانی نفس بکشد و این هوای مه‌آلودِ سنگین را به بازدمی سنگین‌تر بسپارد، این هوا یا باید مرا خفه کند یا کاری کند بلکه به هوش آردم. شما که از هر چه تغییر است بیزار و از هر کس متفاوت است مفتضحانه رنجورید! همان شما که بی‌اختیار ما می‌شوید و در من نفوذ می‌کنید. [شاید هم من اشتباه می‌کنم و دنیا آن‌قدر هر کی به هر کی و خر تو خر است که حرف شما درست از آب در آید! چه کس می‌داند؟ هیچ‌کس.]

پی‌نوشت: این پست هیچ جنبه‌ی تبلیغاتی‌ای ندارد و بررسیدن مقاله‌ای از یک وب‌سایتِ کاملاً قانونی‌ست!

عقل پیرمردی

«لازمه‌ی ساختن دنیایی آزاد عقل است، چماق‌کشی و فحش‌دادن را که هر بی‌سر-و-پایی بلد است!» 

– پیرمرد سرِ کوچه‌ی ما

arrow_upward