چیزهای جالب‌تر

یکی از چیزهایی که بسیار در فضای آنلاین میان ایرانیان -- و گاهی انسان‌هایی از دیگر کشورها -- مشاهده کرده‌ام این است که آن‌ها ریشه‌ی مشکلات خود و جامعه‌شان را همیشه بیرون از خود جست‌وجو می‌کنند، به همین دلیل -- و البته به دلایل دیگر -- به روان‌شناسان، عارفان، فیلسوفان، جامعه‌شناسان، دین‌شناسان و... بسیار بدبین‌اند و تا حد بیمارگونه‌ای به اقتصاددان‌ها، حقوق‌دان‌ها و تکنیسین‌ها علاقه‌مندند.

علی‌الاصول «آزادی انتزاعی» برایشان غیرقابل‌درک است و گمان می‌کنند که آزادی کالایی لوکس خارج از انسان است که می‌شود آن را هر زمان خریدوفروش کرد یا به راحتی نشان داد و به‌دست آورد -- فقط کافی‌ست که اراده کنی! شاید انسان پیشامدرن این‌قدر درباره‌ی بهشت و جهنّم و حوری و... متوهّم نبوده که برخی از افراد توهّم رسیدن به آزادی را دارند.