زمانآگاهی!
یکی از نشانههای خودآگاهی این است که آدمی بداند چهچیز در گذشته رخ داده و اکنون چه زمانیست. برخی از افراد در جامعهی ما زمانناآگاه یا بهقول دیگری زمانپریشاند؛ نمیدانند که تغییرات چگونه در طول زمان رخ داده و گمان میکنند که امروز با گذشته هیچ تفاوتی ندارد. آنقدر خود را آکنده از رخنهها کردهاند که بهقول «موسوی گرمارودی» تبدیل به «شیخ شاب» شدهاند. آنان هیچ اصالتی برای خود قائل نیستند. انگار در «هوای طلق» برای همیشه میان آسمان و زمین معلّقاند -- البته اینبار خود را هم حس نمیکنند!