چیزهای جالب‌تر

نوشته‌ای را دیدم که رئیس‌جمهور ایالات متحده‌ی آمریکا در آن گفته بود: «تمدنی امشب خواهد مرد، و دیگر بر نخواهد گشت ...» نمی‌دانم که چنین چیزی در واقعیت چقدر ممکن است و آیا می‌شود که یک شبه تمدنی را نابود کرد یا نه؟! باری چیزی که می‌دانم این است: آن‌چه در تاریخ نگاشته‌شده، نگاشته شده و نمی‌توان آن را به این راحتی از ذهن مردمان پاک کرد. ایران خود ماییم و تا زمانی که زنده‌ایم و قصه‌ی ایرانی‌بودنمان را تعریف می‌کنیم، ایران در سطربه‌سطر جملاتمان جاری‌ست. ایران چیزی جز قصه‌ای که ما با یک‌دیگر ساخته‌ایم نیست. هر پالایشگاهی که بسوزد، هر پلی که بریزد و هر دانشگاهی که ویران شود، ذره‌ای از این قصه است که برای همیشه از دستش می‌دهیم ...