چیزهای جالب‌تر

[قسمت اول فصل ۱، سریال آینه‌ی سیاه (Black Mirror)، نام این قسمت: «سرود ملّی»]
شاید بتوانم بگویم که این قسمت، یکی از قسمت‌هایی‌ست که دیدگاه خاصی درباره‌اش ندارم. یعنی زاویه دیدی که این قسمت نسبت به مفاهیم سیاسی داشته، بسیار عمیق، پیچیده و در عین حال -- برای من -- غیرقابل‌درک است. سیاست‌مداران در این قسمت همه افرادی عادی‌اند. هیچ‌کدام از سیاست‌مداران در این فیلم انسان‌هایی خبیث یا فراماسون‌هایی بی‌رحم نیستند، بلکه کاملاً عادی تصویر شده‌اند -- شاید شرارت از همین عادی بودن می‌آید! در اندیشه‌ی ما مردمانِ دنیای شرق، سیاست مداران یا نمازشب‌خوانانی مردم‌دارند یا شیاطینی آدم‌خوار! هیچ کسی میان این دو حالت وجود ندارد. اما این فیلم انسان‌ها را درگیر مسئله‌ای انسانی می‌کند، در این فیلم هیچ شیطانی وجود ندارد که بتوان او را ملامت کرد و هیچ الٰهه‌ای نیست که بتوان مجیزش را گفت، همه به معمولی‌ترین شکل خود انسان‌اند. آن «خوک» در فیلم -- برای من -- نماد تنزل انسان به انسان بودنش است.