چیزهای جالب‌تر

من هیچ‌وقت در مدرسه درس ریاضی‌ام خوب نبود، می‌شود یک نفر این مسئله را برایم توضیح بدهد؟ مجری صدا و سیما فرمود: «طبق آمارها ۷۰ درصد از مردم با مقاومت موافق‌اند.»(نقل به مضمون) و در جایی دیگر، فردی دیگر گفت: «۱۰۰ درصد مردم ایران طرفدار شاهزاده رضا پهلوی هستند.» سوال من این است: این ۱۰۰ درصد با آن ۷۰ درصد منطقاً دَرهم نیستند، فلذا روی‌هم‌رفته می‌شوند ۱۷۰ درصد؛ این ۱۷۰ درصد چقدر از جمعیت ایران را تشکیل داده‌اند؟ ایرانی که این‌ها درش زندگی می‌کنند کجاست و چه‌شکلی‌ست؟ چرا من را راه نمی‌دهند؟

آخر ایران من خیلی فرق دارد. در ایران من، بچه‌ها کنکور دارند. در ایران من، از صبح در تلاش هستم که برای جمع‌آوری اطلاعات درسیِ دانشگاه به وی‌پی‌ان وصل شوم، اما هنوز نتوانسته‌ام. در ایران من، در برخی نقاط، برق روزی چند ساعت قطع می‌شود... ایران من خیلی با ایران ۱۷۰ درصدی‌ها فرق دارد، کاش من را هم به ایران خودشان راه دهند!

[پوزش بابت فحش‌های احتمالی در متن]

آخر شما هم شده‌اید خبرنگار؟ نمی‌دانم این ملّت چه خبطی در محضر حضرت حق کرده‌اند که شما شده‌اید خبرنگارشان. آقایی مدیر مسئول «کیهان» بود، الان مصاحبه‌شونده‌ی اصلی «منوتو»ست! هیچ -- بلانسبت شما -- خری هم پیدا نمی‌شود بپرسد که آخر چگونه ممکن است، چراکه اکثر اهالی رسانه می‌دانند برای رفتن از «کیهان» به «منوتو» تنها چیزی که لازم است، کنار گذاشتن «چفیه» و بستن «کراوات» است.

تنها مشکلم با «منوتو» یا «کیهان» -- لعنت‌الله علیهما -- نیست، بلکه مشکل اصلی‌ام با بلاهت خودمان است. خبری که مانند فیلم اسلشر (فیلم‌های شلخته با صحنه‌های خشونت افراطی) ساخته شده را مثل فیلم اکشن می‌بینیم و با نتیجه‌گیری‌ای دراماتیک، گریه‌کنان و هیجان‌زده از پای اخبار بلند می‌شویم. عقلمان را نه تنها داده‌ایم اجاره بلکه اجاره‌بها را گرفته‌ایم و نزول داده‌ایم دست ظل‌الله که با آن کاسبی کند و آخر چیزی به ما پس ندهد!

تنها راه برون رفتن از این وضعیت -- از منظر من -- کنار نهادن گوشی و تلویزیون برای ساعاتی و پرداختن به اخبار در رسانه‌های نوشتاری‌ست. تا زمانی که به چیزی گوش می‌دهید، توانایی کنترل احساسات از شما گرفته می‌شود. کارگردانان «اخبار» دقیقاً قصدشان این است که ما نتوانیم با عقلمان تصمیم بگیریم -- که نمی‌گیریم!

پی‌نوشت: این را هم بگویم که دلیل استفاده‌ام از اسم این دو رسانه (کیهان و منوتو) این بود که -- به‌احتمال زیاد -- اکثر مخاطبین این دو نمی‌دانند که دیگری وجود دارد یا توطئه‌ی دشمن -- یا اصطلاحاً کار خودشان -- است.

عجیب‌ترین رسانه‌ای که تا به حال دیده‌ام «تابناک» است. دقیقاً نمی‌دانم که چگونه کار می‌کند، یعنی اساساً برای چه وجود دارد. از «نحوه‌ی پخت گوشت سگ» تا «نحوه‌ی عمل کردن کتف ماهی» داخلش هست، امّا معلوم نیست که دقیقاً چیست و چه می‌کند. اگر کسی می‌داند که این رسانه دقیقاً چیست به ما هم بگوید، بلکه از جهل درآییم!

پی‌نوشت: خواندن مقالاتشان مرهم روح است و مایه‌ی فرح و شادی در این ایّام نوروز ...

پی‌نوشت دوّم: کاش برگردم به زمانی که این رسانه‌ی وزین را ندیده بودم و چیزی درباره‌اش نشنیده بودم.