لبِ
لحظهای خدایت را به خانههای خیالِ فراموشی بسپار، لبهایت را روی لبهایم فشار بده ...
برای نوشتن چیزهای شگفتانگیز
لحظهای خدایت را به خانههای خیالِ فراموشی بسپار، لبهایت را روی لبهایم فشار بده ...
اینجا جاییست که قرار است بسیار درونش پرحرفی کنم، اگر دوست داشتید حرفهایم را بشنوید، نیاز به هیچ صدای درونی و قلبیای ندارید، فقط به چشمهایتان اعتماد کنید.