تازی
نامم عربیست، فامیلیام نیز عربیست. مسلمانام و دینم عربیست. سواد ناداشتهٔ پدربزرگم عربیست. فکرهایم عربیست و خشمم نیز عربیست. هر روز با رویایی عربی سر از خواب برمیدارم و به این فکر میکنم که زندگیام چقدر عربیست؟ روان و عقلم عربیست. اسم مادربزرگم فارسیست، اما اگر پیاش را بگیری، همان نیز عربیست. نان در سفرهمان عربیست. پول در جیبم عربیست. دختری که دوستش دارم فارسی... نه، اگر پیاش را بگیری، کیش و تبارش عربیست.
«ما جد اندر جد عرب بودهایم» و گم در خیالات خویش -- که آن هم عربیست.