چیزهای جالب‌تر

«دیگه فردام به‌درک، بذا حرفامو بزنم»^۱ 

شاید از پست قبلی این سوال به ذهن برخی آمده باشد که «این مرتد که می‌گویید یعنی چه؟»

در شریعت اسلام «مرتد» یعنی کسی که سابقاً مسلمان بوده ولی دیگر مسلمان نیست. اگر فردی با اختیار خود بدین قضیه اعتراف کند، مستحق مرگ است و مسلمین باید خونش بریزند. البته اگر مرتد مسلمان‌زاده (فطری) نباشد -- یعنی از پدر و مادری مسلمان زاده نشده باشد -- و توبه کند، توبه‌اش پذیرفته شده و دوباره به مسلمانی تبدیل می‌شود که دَمَش احترام دارد. امّا اگر فرد مرتد، مرتدِ فطری باشد و مذکر -- یا مرتد غیرمسلمان‌زاده‌ای که توبه نکرده است -- ریختن خونش در اکثر فرق مشهور اسلامی جایز است. مرتد زن چه مسلمان‌زاده باشد چه نباشد، کشته نمی‌شود امّا باید تا زمان توبه زندانی شود.

مرتد -- مانند تمام کفّار -- نجس است.^۲

همین حالا با استناد به اصل ۱۶۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اگر کسی مرتد شود و شرایط ارتدادش با شرایط مطرح‌شده در شریعت مطابقت داشته باشد، اعدام می‌شود

اصلاحیه: دو رویکرد فقهی-حقوقی داریم. در فقه حکم ارتداد اجماعی نیست. برخی بزرگان ادعا می‌کنند مربوط به عصر نبوت است و چون مورد خاص است، سرایت و توسعه‌اش خیلی صحیح نیست. اما برای احتیاط به آن توجه نشان داده می‌شود. بااینحال بررسی چند و چون آن در مقام اثبات جایز نیست. لازم است شخص خودش برود درب تمام علما را بزند و بگوید من مرتدم، بیائید حکم کنید. در بعد حقوقی، و در معنای دقیق‌تر کیفری، لازم است قانونی برای مجازات مسئله باشد تا اجرا شود. در قانون مجازات اسلامی مصوب 92 حکم ارتداد پیشبینی نشده. زنا هست، شرب خمر و الی ما لا نهایه اما نظر آندسته‌ای که ارتداد را مقید به عصر نبوت می‌دانند تقویت کرده است. در ح-کیفری قاعده‌ای کلی هست که قانون را بنفع متهم تفسیر کنند. یعنی اگر متهم یک دلیل بیاورد که فقط قاضی را به شک اندازد، حد ساقط است (تدرأ الحدود بالشبهات). از این ادله هم فراوان در قانون، رویه قضائی و فقه هست. مستند به یک اصل ق-اساسی نمی‌شود کسی را برد بالای دار. در فقه نظرات ضد و نقیض بسیار است. این ویکی‌ها هم قطعا منبع مناسبی برای این مسائل نیستند.

۱. از قطعه‌ی «باغ» باصدای «یاس»

۲. برای اطلاعات بیشتر به ویکی‌شیعه مراجعه کنید: https://fa.wikishia.net/w/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%AF