در من گوزنی

در من گوزنی شعر سیاسی می‌نویسد

سگی با تمام توان پارس‌های‌اش را می‌کند

مارمولکی به ترک دیوارخورده خیره می‌شود

زرافه‌ای بی‌دغدغه لک‌لک‌ها را تماشا می‌کند

و آن‌چه کردی به سمت تو می‌آید

دریغ است که بخت یاری‌گر تو باشد

تا بتوانی فیلی که روی نقشه‌ات پا گذاشته را

مانند خرآسانی

از خانه‌ات بیرون کنی!

امّا نه به بام

بلکه به فرش‌ها

ایمان داشته باش

arrow_upward