کاغذدیواری
کودک که بودم، جملات و کلمات بسیاری را روی کاغذدیواری اتاقم مینوشتم، این وبلاگ جای همان کاغذ دیواری را گرفته است...
اینجا جاییست که قرار است بسیار درونش پرحرفی کنم، اگر دوست داشتید حرفهایم را بشنوید، نیاز به هیچ صدای درونی و قلبیای ندارید، فقط به چشمهایتان اعتماد کنید.